Tag Archives: Emily Dickinson

சாவுக்கு நான் நிற்கத் தயாராக இல்லாததால்…

சாவுக்கு நான் நிற்கத் தயாராக இல்லாததால், அது எனக்காக் கனிவோடு தன் வண்டியுடன் நின்றது; அந்த வண்டியில் நாங்கள் இருவர் …மற்றும் அழியாத்தன்மையும். நாங்கள் மெதுவாகப் பயணித்தோம் சாவுக்கு வேகம் தெரியாது நான் எனது வேலைகளையும், ஓய்வையும்கூட அதன் கனிவான தன்மைக்காக ஒதுக்கிவிட்டேன். குழந்தைகள் இடைவேளையில் விளையாடும் பள்ளியின் வழி நாங்கள் சென்றோம் தலை நிமிர்ந்து … Continue reading

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

என் மூளைக்குள் ஒரு சாவுச்சடங்கு

                            என் மூளைக்குள் சாவுச்சடங்கொன்று அரங்கேறுவதை உணர்ந்தேன் சாவுக்கு வந்தவர்கள் இங்கும் அங்கும் போய்க்கொண்டிருந்தார்கள் அந்த உணர்வை உறுதிப்படுத்துவதுபோல் வந்தவர்களெல்லாம் அமர்ந்தவுடன் சாவு மேளம் தொடர்ந்து தட்டப்பட்டு எழுந்த ஒலி என் மனம் உணர்வற்றுப்போகும்வரை நீடித்தது. பின்னர் … Continue reading

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

நம்பிக்கை எனும் பறவை

மனதில் அமர்ந்திருக்கிறது நம்பிக்கைப் பறவை வார்த்தைகளற்ற பாடல்களை இசைக்கிறது அது முடிவே இல்லாமல்… கடுங்காற்றிலும் இனிமையாக ஒலிக்கிறது அதன் நம்பிக்கைக் கீதம் நம்மை வாழவும் வைக்கிறது. ஒரு புயலாலே முடியும் சிறிய அந்தப் பறவையைக் கலங்க வைக்க. கடுங்குளிர்ப்பகுதியிலும் முன்னர் அறிந்திராத கடற்பகுதியிலும் கேட்டிருக்கிறேன் அதன் பாடலை ஆனால் எந்த ஒரு நிலையிலும் அது கேட்டதில்லை … Continue reading

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

பாதையில் வந்த பறவை

பறவை ஒன்று தோட்டப்பாதையில் வந்தது தெரியாது அதற்கு அதை நான் பார்க்கிறேன் என்று ஒரு மண்புழுவைக் கொத்தித் துண்டாக்கி அதை அப்படியே விழுங்கியது பின் அருகிலிருந்த புல்லிலிருந்து பருகியது ஒரு பனித்துளியை சுவற்றுக்குப் பக்கவாட்டில் தத்தி வண்டு ஒன்றுக்கு வழி விட்டது தன் கண்களை வேகமாய்ச் சுழற்றிப் பார்த்தது எல்லா பக்கமும் அதன் கண்கள் இரண்டும் … Continue reading

Posted in Translated poems | Tagged , | Leave a comment