குயிற் பத்து – வாரம் ஒரு வாசகம் – 18

18.குயிற் பத்து

(தில்லையில் அருளியது)

பாடல் 4

தேன் பழச்சோலை பயிலும்
சிறு குயிலே இது கேள் நீ
வான் பழித்து இம் மண் புகுந்து
மனிதரை ஆட்கொண்ட வள்ளல்
ஊன் பழித்து உள்ளம் புகுந்து என்
உணர்வு அது ஆய ஒருத்தன்
மான் பழித்து ஆண்ட மென் நோக்கி
மணாளனை நீ வரக்கூவாய்.

தேனான பழங்கள் நிறைந்த சோலைகள்
அங்கே சுற்றிவரும் சிறு குயிலே!
நான் சொல்வதைக் கேள்
விண்ணுலகத் தேவர்களைப் புறந்தள்ளி
மண்ணுலக மாந்தரை
ஆட்கொண்ட வள்ளல் அவன்
என் உடம்பினை ஒதுக்கி
என் உள்ளம் புகுந்து
உணர்வினில் ஒன்றாய்க் கலந்தவன்
மானின் பார்வையைப் பழிக்கும்
மென் பார்வை கொண்ட
உமையின் மணாளன்
அந்த இறைவனை
என்னிடம் வரும்படிக் கூவுவாய் குயிலே!

பாடல் 6.

இன்பம் தருவன் குயிலே
ஏழ் உலகும் முழுது ஆளி
அன்பன் அமுது அளித்து ஊறும்
ஆனந்தன் வான் வந்த தேவன்
நல் பொன் மணிச் சுவடு ஒத்த
நல்பரிமேல் வருவானைக்
கொம்பின் மிழற்றும் குயிலே
கோகழி நாதனைக் கூவாய்.

மரக்கிளை மேல் அமர்ந்து பாடும் குயிலே!
நான் சொல்வதையெல்லாம் நீ செய்
உனக்கு இன்பம் தருகிறேன் நான்
ஏழு உலகங்களையும்
முழுவதுமாய் ஆள்பவன்
அனைவரிடத்தும் அன்பு செய்ப்வன்
‘சிவஞான’ மெனும் அமுதளிப்பவன்
அடியார்கள் உள்ளத்தில் ஊறும்
ஆனந்த வெள்ளம் அவன்
விண்ணிலிருந்து வந்த தேவன்
சிவந்த புள்ளிகள் கொண்ட
பொன்னிறக் குதிரைமேல் வருபவன்
திருப்பெருந்துறைக்குத் தலைவன்
அவனை
அந்தச் சிவனை
என்னிடம் வரும்படி கூவாய்.

Advertisements
This entry was posted in Thiruvasagam and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s