யோபுவின் கதை – அதிகாரம் 16

எலிபாசுக்கு யோபுவின் பதில்:

நீ சொன்னவற்றையெல்லாம் நான் முன்பே கேட்டிருக்கிறேன். நீங்களெல்லாம் என்னைத் தேற்றுவதில் பரிதாபகரமாகத் தோற்றுவிட்டீர்கள். எனக்கு உதவாத வார்த்தைகளைப் பேசாதே. என்ன துணிச்சலில் எனக்கு நீ பதில் சொல்ல முயல்கிறாய்? நான் இருக்கும் இந்த நிலையில் நீங்கள் இருந்தால் நானும் உங்களைப் போல் பேசக்கூடும். நீங்கள் செய்த தவறுகளையும்கூட நான் சுட்டிக்காட்டுவேன். ஆனாலும் நான் உங்களுக்கு உதவவே விரும்புவேன். ஆறுதல் வார்த்தைகள் கூறி உங்கள் துன்பத்தைப் போக்க முயற்சிப்பேன். இப்போதோ நான் பேசினாலும் என் துன்பம் தீராது. பேசாமற்போனாலும் எனக்கு ஆறுதல் இல்லை.

தேவனே! என்மீது சிறிதும் இரக்கமின்றி நடந்து என்னை சீர்குலைத்துவிட்டீர். என் குடும்பத்தை அழித்துவிட்டீர். நான் இளைத்து எலும்பும் தோலுமாய் ஆகிவிட்டேன். வாழ்க்கையில் நான் தவறுகள் செய்ததால்தான் இந்நிலைமை எனக்கு வந்தது என மக்கள் நினைக்கிறார்கள்.

தேவன் கோபங்கொண்டு என்னைத்தாக்குகிறார். கோபத்தில் அவர் பற்களை நற நறவென்று கடிக்கிறார். கோபத்தால் அவர் விழிகள் சிவந்திருக்கின்றன. எனெக்கெதிராக மக்கள் கூடி வாய்க்கு வந்தபடியெல்லாம் பேசி என் கன்னத்தில் கூட அடித்தார்கள். கெட்ட மனிதர்கள் பிடியில் தேவன் என்னை ஒப்படைத்துவிட்டார். நான் நலமாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தேன். தேவன் என் பிடரியை உலுக்கி என்னைத் தனது இலக்காக்கி என் வாழ்வை சின்னாபின்னமாக்கிவிட்டார். என்னைச்சுற்றிலும் வில்லேந்திய அவரது வீரர்கள். எனது உடலைக் கிழித்து உதிரத்தைத் தரையில் கொட்டவிட்டார். அப்படியும் அவர் என்மீது பரிதாபம் கொள்ளவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் என்னைத் தாக்குகிறார். அரக்கரைப்போல் என்மேல் பாய்கிறார். நான் எவ்வளவு துயரமடைந்துள்ளேன் என்பதை நான் அணிந்திருக்கும் ஆடையைப்பார்த்தால் தெரியும். எனது வலிமையெல்லாம் இழந்து புழுதியில் கிடக்கிறேன்.

தொடர்ந்த அழுகையால் என் முகம் அருவருக்கத்தக்கதாகிவிட்டது. என் கண்ணிமைகளிலே சாவின் நிழல் படர்கிறது. நான் எந்தக் கொடுமையும், தீமையும் செய்ததில்லை. எனது பிரார்த்தனையோ இதய பூர்வமானது. அப்படியிருந்தும் என் நிலைமை இப்படி ஆகிவிட்டது. பூமித்தாயே! சிந்திய என் உதிரத்தை மறைக்காதே. நான் உதவி வேண்டிக் கதறுவதை மக்கள் கேட்கட்டும். இப்பொழுதுகூட என் சார்பாகப் பேசுவதற்கு சொர்க்கத்தில் ஒருவர் இருக்கிறார். தேவனின் விதிகளை நன்கறிந்த அவர் உயர்ந்த நிலையில் உள்ளார். என் நண்பர்கள் என்னை ஏளனம் செய்கிறார்கள் . ஆனால் நான் தேவனை நோக்கிக் கண்ணீர்விடுகிறேன். நண்பர்கள் தங்களுக்குள் முரண்படுகையில் வேற்றாள் ஒருவன் அவர்களின் உதவிக்கு வருவதுபோல் தேவனுடன் வழக்காட யாராவது வந்தால் நலமாயிருக்கும். என் வாழ்க்கை முடிந்துவிடும். இந்த பூமிக்கு நான் திரும்பிவரவே போவதில்லை.

தொடரும்………………..

Advertisements
This entry was posted in The Book of Job and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s