யோபுவின் கதை – அதிகாரம் 14

யோபுவின் பதில் மேலும் தொடர்கிறது ……

மனிதனின் வாழ்நாட்கள் குறுகியவை. அவன் வாழ்க்கையில் துயரங்கள் அதிகம். மலர்கள் மலர்ந்து மடிவதைப்போல் அவனும் விரைவில் மடிகிறான். நாமெல்லாம் நிழலைப்போல் நிலையற்றவர்கள். இப்படிப்பட்ட சக்தியற்ற மனிதனை ஏன் கண்காணிக்கிறீர்? எனது செய்கைகளுக்கான நியாயத்தை விளக்கும்படி கேட்கிறீரே ஏன்? நல்ல வழியில் வாழ்வதை கெட்டவர்கள் அறியமாட்டார். அவர்களை மாற்றி நல்வழிப்படுத்துவதும் சாத்தியமில்லை. எமது வாழ்நாட்களின் அளவினைத் தீர்மானிப்பது நீங்கள்தான். எங்களால் அதை மாற்ற இயலாது. எனவே இனி என்னைக் கண்காணிக்க வேண்டாம். ஒரு வேலையாளைப்போல் நான் வாழ்ந்து விட்டுப் போகிறேன். என்னை விட்டுவிடும்.

மரத்தின் கிளைகள் வெட்டப்பட்டால் மரம் அழிந்து போகாது. மாறாக புதிய கிளைகள் அதில் தோன்றும் . அதன் வேர்கள் பழசாகி அடிமரம் மண்ணிலே சாய்ந்தாலும் நீரின் வாசனை பட்டவுடன் மீண்டும் அது துளிர்க்கும். ஆனால் மனிதன் இறந்தால் இறந்தவன்தான். அவனுக்கு உயிர்ப்பே இல்லை. ஆற்றிலோ ஏரியிலோ நீரில்லையென்றால் அவை வற்றிப்போகும். மனிதர்களும் அப்படித்தான். பூமிக்குமேல் வானம் உள்ளவரை அவர்களின் மீளா உறக்கம் கலைவதில்லை. என்னைக் கல்லறையில் உங்கள் கோபம் தீரும் வரை மறைத்து வைத்துப் பின்னர் எப்பொழுது என்னை நீர் மீண்டும் நினைக்க வேண்டும் என்பதை முடிவு செய்தால் நலமாயிருக்கும். எனக்கு ஒரு நல்ல வாழ்க்கை கிடைக்கும் என்கிற நம்பிக்கையில் என் துன்பங்கள் ஒரு முடிவுக்கு வரும்வரை நான் காத்திருக்கிறேன்.

என்னைக் கூப்பிடுங்கள். நான் உங்களுக்குப் பதில் சொல்லுகிறேன். பின்னர் என்னைப் படைத்ததற்காக நீர் மகிழ்ச்சி அடைவீர். இப்போது என் செய்கைகளையும், நான் செல்லுமிடங்களையும் கவனிக்கிறீர். இருந்தும் என்ன தவறு செய்தேன் என்று உங்களால் சொல்ல முடியவில்லை. சொல்ல முடியாத அந்த தவறுகளுக்காக என்னை மன்னிப்பீர். மீண்டும் அவை நினைவில் எழாவண்ணம் மறைத்து விடுங்கள்.

தண்ணீர் கற்களைக் குடையும். பூமியில் தோன்றியவை எல்லாம் அழிகின்றன. அதுபோல் மனிதன் நல்ல வாழ்க்கை மீது கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கையை நீர் அழிக்கிறீர். முடிவில் அவனைக் கொன்றுவிடுகிறீர். அவன் என்றென்றைக்கும் மறைந்து போகிறான். அவனது முகத்தை மாற்றி அவனை நிரந்தரமாக அனுப்பிவிடுகிறீர். பின்னர் அவனது பிள்ளைகள் உயர்ந்தாலும் தாழ்ந்தாலும் அவனுக்குத் தெரியாது. இறுதிவரை அவன் தனது வலியைப் பற்றி மட்டுமே நினைத்துக் கொண்டிருப்பான். அவன் உள்ளிருக்கும் ஆன்மாவோ துயரத்தில் மூழ்கியிருக்கும்.

தொடரும்……….

Advertisements
This entry was posted in The Book of Job and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s