வாரம் ஒரு வாசகம் – 14

14.திருவுந்தியார்

(தில்லையில் அருளியது)

{உந்தி பறத்தல் ஒரு மகளிர் விளையாட்டு}

பாடல்1

மூண்டது போர்
வில்லாக வளைந்தது மேருமலை
முப்புரங்களும் நடுங்கின
அப்பொழுதே
அவை தீயில் வெந்து சாம்பலாயின
இதை எண்ணி எண்ணி உந்தீ பற!

பாடல் 2.

சிவனின் கைகளில் இல்லை
இரண்டு அம்புகள்
முப்புரம் எரிக்க
அம்பு ஒன்றே போதும் அவனுக்கு
அந்த ஓர் அம்பே அதிகம்தான்
இதனைச் சொல்லிச் சொல்லி உந்தீ பற

பாடல் 3.

போருக்குச் செல்ல
தேர் செய்யும் வேலை முடிந்தது
சிவனார் தேரில் ஏறக் கால் வைத்தார்
முறிந்தது தேரின் அச்சு
தேரின்றியே எரித்துச் சாம்பலாக்கினார்
முப்புரத்தையும்
இச்செயலை வியந்து உந்தீ பற

பாடல் 4.

சிவன் முப்புரம் எரிக்கையிலே
பிழைக்க வல்லார் மூவரை மட்டும்
தன் வாயிலுக்குக் காவல் வைத்தான்
அவன்
இளமை மாறா மார்பகங்கள் கொண்ட
உமையின் பாகன்
முப்புரங்களையும் தன அம்பால் எரிக்க வல்லான்
இதனைச் சொல்லிச் சொல்லி உந்தீ பற!

குறிப்பு: அசுரர்கள் மூவர் மூன்று நகரங்களை நிர்மாணித்து அட்டகாசம் புரிந்து வந்தனர். இந்த மூன்று நகரங்களும் ஒரு நேர்கோட்டில் வரும்பொழுது கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் ஒரு அம்பால் அந்நகரங்களை எரித்து சிவனார் அதன் சாம்பலை பூசிக்கொண்டார். அதில் சிவ பக்தர்களான சுதன்மன், சுசூலன், சுபுத்தி ஆகியோரை மட்டும் காத்து வாயிற்காப்பாளர்களாக்கிக் கொண்டார்.

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 13

13.திருப்பூவல்லி

(தில்லையில் அருளியது)

{பூவல்லி என்பது பண்டைத்தமிழ் மகளிரின் மாலை விளையாட்டு}

பாடல் 5.

சிவன்
தன் சடையிலே
தேன் பொருந்திய கொன்றைப்பூமாலை அணிந்தவன்
அவன்
மனித உருவெடுத்து
என்னிடம் வந்து
உலகோர் முன்னே என் உள்ளத்துள் புகுந்தான்.
என்னை உன்னிடம் அழைத்துக்கொள் எனக்
கூத்தாடிக் கதறுகின்றேன்
அவனோ
என் ஓலத்தை ஒதுக்கிவிட்டு
தில்லையில் திருநடனம் புரிகின்றான்
அந்த வானோர் தலைவனை வியந்து பாடி
அல்லி மலர் பறித்து ஆடுவோம் தோழியரே!

பாடல் 17.

உயிர்கள் தோன்று முன்னே தோன்றிய
திருமால்,
பிரமன்,
தேவர்கள்,
அசுரர்கள்
இவர்கள் யாருமே அறியமாட்டார்
அந்தச் சிவனின் பொன்னடிகளை.
ஆனால்
அவனோ என் உள்ளத்துள் புகுந்து
என்னை ஆட்கொண்டுவிட்டான்
அவன் மேனியை அலங்கரிக்கும்
நெளிகின்ற நாகங்களைப் புகழ்ந்து பாடி
அல்லி மலர் பறித்து ஆடுவோம் தோழியரே!

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 12

12.திருச்சாழல்

(தில்லையில் அருளியது)

{சாழல் என்பது பண்டைக்காலப் பெண்களின் ஒருவகை விளையாட்டு. கேள்வி–பதில் பாணியில் ஆடப்படுவது}.

கேள்வி:

பெண்ணே!
சுடுகாட்டில் குடியிருப்பு
உடுத்துவதோ கொல்கின்ற புலியின் தோல்
தாய் இல்லை, தந்தையுமில்லை
இவையெல்லாம் பெருமையாகுமோ !

பதில்:

ஆம். தோழீ !
அவனுக்குத் தாயுமில்லை
தந்தையுமில்லை
அவன் தனியன் தான்
ஆனால்
அவன் கோபமுற்றால்
இந்த உலகம்
பொடிப்பொடியாய்ப் போகுமடி !

பாடல் 13:

கேள்வி:

பெண்ணே !
மலையரசன் மகள் பார்வதி
பொன் போன்ற பாவை அவள்
பளபளக்கும் நெற்றி அவளுக்கு
பெண் செல்வம்
அவளைத் தீ வலம் வந்து
உலகறியச் சிவனார் மாலையிட்டதேனோடீ?

பதில்:

தோழீ !
உலகறியத் தீயைச் சுற்றிச்
சிவனார் அவளைச் சேராவிடில்
நூல்கள் கூறும் உலகத்து இயற்கையெல்லாம்
நிலை தடுமாறிப் போகுமடி !

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 11

11.திருத்தெள்ளேணம்

(தில்லையில் அருளியது)

[தெள்ளேணம் என்பது பெண்களின் ஒருவகை விளையாட்டு]

பாடல் 4.

பயனற்ற கடவுளரை நான் வணங்கி
அற்ப இன்பம் தரும் பதவிகளில் வீழாமலும்
பிறவி எனும் மாய வலையில் சிக்காமலும்
என்னைக் காத்தருள்பவன்
ஒளி வடிவான அந்தச்சிவன்
அவன் என்மீது பாய்ச்சிய புத்தொளியில்
‘நான்’ எனும் அகங்காரம் அழிந்து
எல்லாம் சிவமயமாயிற்று
சிவனின் இச்செயலைப் போற்றிப்பாடி
தெள்ளேணம் கொட்டுவோம்!

 

பாடல் 18.

வானம், காற்று, தீ, நீர், மண்
இவையெல்லாம் அழிந்தாலும்
சிவன்
அழிவதுமில்லை
தளர்வதுமில்லை
சிவன் என்னைச் சேர்ந்ததாலே
என் உடல், உயிர், உணர்வு, உள்ளம்
எல்லாம் அழிந்து
‘நான்’ எனும் அகங்காரமும் அழிந்தது
என்னைச் சிவத்தில் நிலைக்கவைத்த
அவன் தன்மையைப் பாடித்
தெள்ளேணம் கொட்டுவோம்!

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 10

10.திருக்கோத்தும்பி

(தில்லையில் அருளியது)

பாடல் 5.

வண்டுகளின் ராஜாவே!
‘அந்தக் கடவுளே கடவுள்’
‘அவர் ஒருவரே பெரிய கடவுள்’
என
கடவுள் அல்லாப் பொய்யர்களைக்
கடவுள் எனப் புலம்பித் திரிகின்ற இவ்வுலகிலே
என் ஆசைகள் அனைத்தும் நீங்கிட
உறுதியாய் நான் பிடித்திருக்கும்
உண்மைக் கடவுள் சிவனிடம் போய்
என் நிலையைப் பாடு.

பாடல் 6.

வண்டுகளின் வேந்தனே!
தேடிய செல்வம்
கைப்பிடித்த மனைவி
பெற்றெடுத்த பிள்ளைகள்
தோன்றிய குலம்
கற்ற கல்வி என
மயங்கிக்கிடக்கும் இவ்வுலகிலே
பிறப்பும் இறப்பும் பற்றிய
மனக் கலக்கத்தைத் தெளிவித்த
ஞானவடிவன் சிவனிடம் போய்
இனிய கீதம் இசைத்திடு.

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 9

9.திருப்பொற்சுண்ணம்

(தில்லையில் அருளியது)

[வாசனை திரவியங்களை உரலில் இட்டு இடிக்கப்படுவது பொற்சுண்ணம். இதில் சிறிது பொன்னும் சேர்க்கப்படும். பொன் போன்ற நிறமுடைய இப்பொடி இறைவனின் திருமஞ்சனத்தின்போது உபயோகிக்கப்படுவது.]

பாடல் 8

ஒளிவீசும் பெரிய கண்கள் கொண்ட பெண்களே!
உங்கள் வளையல்கள் ஒலிக்கவும்
பருத்த மார்பகங்கள் பொங்கியெழவும்
தோளிலும் நெற்றியிலும் திருநீறு பளிச்சிடவும்
மீண்டும் மீண்டும் அஞ்சலி சொல்வோம்
புத்தம் புது தாமரையின் எழில்
அதைத் தோற்கடிக்கும் அவன் திருவடிகள்
அத்திருவடிகளைக் காட்டி
நாயினும் கீழான நம்மை ஆட்கொண்டான்
இப்பிறவியிலே..
அவன் ஆட்கொண்ட விதம் பாடிப்பாடி
அவன் நீராடப் பொற்சுண்ணம் இடிப்போம் நாமே.

பாடல் 11.

பெண்களே!
நீங்கள் சிரிக்கையில் உங்கள் பற்கள்
அருகே நிலவொளி வீசுவதுபோல் ஒளிர்கின்றன.
பாடும்போது
செம்பவள உதடுகள் துடிக்கின்றன
சிவன் நம்மை ஆண்டருளிய பாங்கையும்
இறைப்பணியில் நம்மை நிற்க வைத்த பாங்கையும்
திரும்பத் திரும்பப்பாடி
அவனைத் தேடுங்கள்
அந்தத் தேடலிலே மனம் பித்தாகி
அவனைக் காணாது திகைத்து
கண்டவுடன் மனம் தெளிந்து ஆடுங்கள்
தில்லையம்பலத்தே ஆடினவன் நீராடப்
பொற்சுண்ணம் இடிப்போம் நாமே.

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment

வாரம் ஒரு வாசகம் – 8

8.திருவம்மானை
(திருவண்ணாமலையில் அருளியது)

********

பாடல் 8

நல்ல ராகங்கள் சுமந்த பாடல்கள்
அவற்றுக்குப் பரிசு தரும்
உமையொருபாகன்
பெருமான்
திருப்பெருந்துறையன்
விண்ணவர் போற்றும் புகழ் மிக்கவன்
மண்ணுலகின் ஈசன்
நெற்றிக்கண் கொண்ட கடவுள்
புகழ் மிக்க மதுரையிலே
பிட்டுக்கு மண் சுமந்து
பாண்டியனின் பிரம்படி பட்டதாலே
புண்பட்ட பொன்மேனியன்
அவன் புகழினைப்
பாடிடுவோம்.

 

பாடல் 13

கைகளில் வளையல்கள் ஒலிக்க
காதுகளில் தோடுகள் அசைய
மயிர்க்கற்றைகள் தோள்களில் புரள
தலையில் சூடிய மலர்களில் தேன் பெருக
தேனை நாடிய வண்டுகள் ரீங்கரிக்க
சிவந்த மேனியனை
திருநீறு அணிந்தவனை
பிறரை வணங்காக் கைகளை உடையவனை
எங்கும் நிறைந்தவனை
அன்பருக்கு உண்மைப் பொருளானவனை
அன்பரல்லாதவர்க்கு விளங்காப் பொருளானவனை
அந்த அறிவுப் பொருளை
திருவையாற்றினிலே அமர்ந்தவனைப்
பாடிடுவோம்.

Posted in Thiruvasagam | Tagged | Leave a comment