பூனை-நிகனோர் பர்ரா

இந்தப் பூனைக்கு வயதாகிக்  கொண்டிருக்கிறது
பல மாதங்களுக்கு முன்னால்
அதனுடைய நிழலே
அதற்கு ஒரு ஆவி போலத் தோன்றியது
அதன் மின்சார மீசை
அனைத்தையும் உணர்ந்து கொள்கிறது:
வண்டு,
ஈ,
தும்பி
ஒவ்வொன்றுக்கும் அதற்குரிய மதிப்பு உண்டு
இப்பொழுதெல்லாம் அது
வெப்பமூட்ட வைத்திருக்கும்
கரிக்கரண்டி அருகில்
நெருங்கியமர்ந்துகொண்டு
நேரத்தைப் போக்குகிறது
நாய் அதனை முகரும் போதும்
அல்லது
எலி அதன் வாலை நெருடும்போதும்
அது கண்டுகொள்வதேயில்லை
பாதி மூடிய அதன் கண்களின் முன்னே
உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
அதன் ஆர்வத்தைத் தூண்டாமலேயே
விவேகம்?
இறைநிலை?
பேரமைதி?
நிச்சயமாக மூன்றும்தான்
ஆனால் பெரும்பாலும்
காலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீணாய்க்  கழிகிறது
வெண்மையும் சாம்பல் நிறமுமான முதுகு
அது ஒரு பூனையெனக் காட்டுகிறது
அதன் இடமோ
நல்லதுக்கும் கெட்டதுக்கும் அப்பால்.

Pussykatten என்கிற ஸ்பானிஷ்  கவிதையின்  தமிழ் வடிவம்.

Advertisements
Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

“கடைசி வாழ்த்து” – நிகனோர் பர்ரா

நாம் விரும்புகிறோமோ இல்லையோ
நமக்கு இருப்பது மூன்றே தேர்வுகள்தான்
நேற்று,இன்று, நாளை

மூன்று கூட இல்லை
ஏனெனில்
தத்துவவாதி கூறுவதுபோல்
நேற்று என்பது நேற்றே போனது
அது நம் நினைவில் மட்டுமே இருக்கும் ஒன்று
முன்பே பறிக்கப்பட்டுவிட்ட ரோஜாவில்
அதில் உள்ளதைத்தவிர
மேலும் இதழ்கள் எப்படிக்கிடைக்கும்

ஆட நம்மிடமிருப்பது
இரண்டே சீட்டுக்கள்தான்
ஒன்று இன்று
இன்னொன்று நாளை
இரண்டு கூட இல்லை
ஏனெனில்
இன்று என்பதே இல்லை
இது நன்றாய்த் தெரிந்த உண்மை
விரைவாக அது நகர்வதும்
இளமையைப்போல் அது கரைவதும் மட்டுமே உண்மை

முடிவில் நமக்கு இருப்பதோ
நாளை மட்டுமே
வரப்போகும் அந்த நாளைக்காக
என் கோப்பையை நான் உயர்த்துகிறேன்

நம்மிடமிருப்பது அவ்வளவே!

இக்கவிதையின் (The Last Toast) ஆங்கில வடிவம் இங்கே

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

கல்லறை வாசகம் – நிகனோர் பர்ரா

நடுத்தர உயரம்
குரல்
மென்மையானதும்  இல்லை கனத்ததும்  இல்லை
ஆரம்பப்பள்ளி ஆசிரியருக்கும்
தையற்காரிக்கும் பிறந்த
தலைமகன்
நல்ல உணவில் ஈடுபாடு இருந்தும்
பிறந்ததிலிருந்தே எலும்பும் தோலும்
அழகற்ற   கன்னங்கள்
மிகப் பெரிய காதுகளுடன்
சதுர முகம்
அதில் கண்கள்  சற்றே திறந்துள்ளன
‘முலட்டோ’  இன குத்துச்சண்டை வீரனின் மூக்கு
அதன் கீழ்
‘ஆஸ்டெக்’ சிலையில்  உள்ளதுபோல் வாய்
இவையெல்லாம்
கேலிக்கும் துரோகத்துக்குமிடையே உள்ள
வெளிச்சத்தில் நனைந்தவை
நான் புத்திசாலியுமில்லை முட்டாளுமில்லை
நான் புளிக்காடியும் ஆலிவ் எண்ணெய்யும் சேர்ந்த
ஒரு கலவையாக இருந்தேன்
நான்
தேவதையும் விலங்கும் கலந்த ஒரு ‘ஸாஸேஜ்’.
                                             *********************
குறிப்பு:- 1.   Mulatto is a term used to refer to people born of one white and one black parent.  இவர்கள் தென் அமெரிக்காவில் அதிக அளவில் உள்ளனர்.
2.’ஆஸ்டெக்’ : மத்திய மெக்சிகோவில் வாழும் பல்வேறு இன  மக்கள்
3.’ஸாஸேஜ்’ :  விலங்கின் குடலில் அல்லது செயற்கைப் பொருளில் இறைச்சி அடைக்கப்பட்ட தின்பண்டம்.
——-
இக்கவிதையின் ஆங்கில வடிவம் இங்கே
Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

உயிர்த்தெழுதல் – நிகனோர் பர்ரா

ஒருமுறை
நியூயார்க் நகரப் பூங்கா ஒன்றில்
புறா ஒன்று என் காலடியில் உயிர்விட வந்தது
சில வினாடிகள் மரண வேதனை
பின்னர் அதன் உயிர் பிரிந்தது
ஆனால்
யாருமே நம்ப மாட்டார்கள்
அது உடனே மீண்டும் உயிர்பெற்று எழுந்தது என்று
எதிர்வினையாற்ற எனக்கு நேரமே கொடுக்காமல்
பறந்து விட்டது அது
ஏதோ அது சாகவே இல்லைபோல்
அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்களுக்கிடையே
வளைந்து வளைந்து அது பறப்பதைப் பார்த்தேன்
நான்
பல விஷயங்களைப் பற்றிச் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன்
அது ஒரு இலையுதிர்கால நாள்
ஆனால்
அது வசந்தகாலத்தைப்போல் தோற்றமளித்தது.


Original poem – Resurrection by Nicanor parra

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

சமாதான வழியை நான் நம்புவதில்லை – நிகனோர் பர்ரா

சமாதான வழியை நான் நம்புவதில்லை

வன்முறையில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை
நான் வேறு எதையாவது நம்ப விரும்புகிறேன்
ஆனால்
நம்புவது என்பது கடவுளை நம்புவது என
நான் எண்ணவில்லை
நான் செய்கின்ற ஒன்று
தோளசைவில் என் வெறுப்பைக் காட்டுவதுதான்
என் வெளிப்படைத் தன்மைக்காக
என்னை மன்னியுங்கள்
பால் வீதியைக்கூட நான் நம்புவதில்லை.


இக்கவிதையின் ஆங்கில வடிவம் (I don’t believe in the paceful wayஇங்கே

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

தலைவனின் எந்தச் சிலையும் தப்புவதில்லை – நிகனோர் பர்ரா

தவறே செய்யாத
அந்தப் புறாக்களிடமிருந்து
கிளாரா சான்டோவல்
எங்களுக்குச் சொல்வதுண்டு:
அந்தப் புறாக்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்
அவை என்ன செய்கின்றன என்று.

**********
ஸ்பானிஷ் மொழியிலிருந்து ஆங்கிலத்தில்:லிஸ் வெர்னர் .
தமிழில்:எம்.கார்த்திகேயன்

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

அதுபோல் ஏதோ ஒன்று – நிகனோர் பர்ரா

அதுபோல் ஏதோ ஒன்று
*****
பர்ரா சிரிக்கிறார்
தான் நரகத்தில் தள்ளப்பட்டதுபோல்
ஆனால்
கவிஞர்கள் எப்போது சிரித்தார்கள்?
அவராவது சொல்கிறார்
தான் சிரிப்பதாக

அவர்கள்
ஆண்டுகளைக் கடக்கிறார்கள்
ஆண்டுகள் கடந்து செல்கின்றன
கடப்பதுபோலவாவது தோன்றுகிறது
அனுமானங்களைச் சொல்லவில்லை
எல்லாமே நடந்துகொண்டுதானிருக்கின்றன
அவை நடப்பதுபோலவே

இப்பொழுது
அவர் அழ ஆரம்பிக்கிறார்
தான் எதிர்க்கவிதை எழுதும் ஒரு கவிஞன்
என்பதை மறந்து

0
மூளையைக் கசக்கிக்கொள்வதை நிறுத்துங்கள்
இப்பொழுதெல்லாம்
யாரும் கவிதைகளைப் படிப்பதில்லை
அவை நன்றாக இருக்கிறதா
அல்லது இல்லையா என்பதைப் பற்றிக்
கவலையில்லை

0
நான்கு குறைகளுக்காக
என் ஒபீலியா என்னை மன்னிக்க மாட்டாள்
அதிக வயது
கீழ்த்தரமான வாழ்க்கை
பொதுவுடைமைக்காரன்
மற்றும் தேசிய இலக்கியப் பரிசு

<<எனது குடும்பம்
முதல் மூன்று குறைகளுக்காக
உன்னை மன்னிக்கக் கூடும்
நிச்சயமாக கடைசிக் குறையை
மன்னிக்காது>>

0
எனது பிணமும் நானும்
ஒருவரையொருவர் அட்டகாசமாகப்
புரிந்து கொண்டோம்
எனது பிணம் என்னைக் கேட்கிறது:
நீ கடவுளை நம்புகிறாயா?
‘இல்லை’ என மகிழ்ச்சி பொங்கக் கூறினேன்
எனது பிணம் கேட்கிறது;
நீ அரசாங்கத்தை நம்புகிறாயா?
நான்
சுத்தியைலையும் அரிவாளையும்
பதிலாகக் கூறினேன்
எனது பிணம் கேட்கிறது:
நீ காவல் துறையை நம்புகிறாயா?
முகத்தில் ஒரு குத்துடன் பதில் சொன்னேன்
பிறகு
சவப் பெட்டியிலிருந்து எழுந்தது பிணம்
பின் நாங்களிருவரும் கைகோர்த்துக்கொண்டு
பலிபீடம் நோக்கிச்சென்றோம்

0
தத்துவத்தின் உண்மையானப் பிரச்சினை
யார் உணவைச்சமைக்கிறார் என்பதுதான்
மற்றபடி அது ஒன்றும்
வேற்றுலகம் சார்ந்ததல்ல
கடவுள்
உண்மை
கால ஓட்டம்
நிச்சயமாக
ஆனால் முதல் விஷயம்
யார் உணவைச் சமைக்கிறார் என்பதே
யார் அதைச் செய்ய விரும்பினாலும்
செய்ய ஆரம்பியுங்கள்
பிறகு சந்திக்கிறேன்
முதலையும் நாங்களும்
எதிரிகளாவதற்கு இப்போதே தயார்.

0
வீட்டுப் பாடம்
பதினாலு வரிப் பாடல் ஒன்று எழுது
அது கீழே வருவதுபோல்
ஐந்து மெல்லசையும்
ஐந்து வல்லசையும் கொண்டு
ஆரம்பிக்கவேண்டும்
உனக்கு முன்னால் நான் சாக விரும்புகிறேன்
அது கீழே வருவதுபோல் முடியவேண்டும்
நீதான் முதலில் சாக வேண்டும் என்பது
என் விருப்பம்

0
சிலுவைக்கு முன்னால் மண்டியிட்டு
இயேசுவின் காயங்களை
நான் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது
என்ன நடந்ததென்று
உனக்குத் தெரியுமா?
அவர் என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்
கண் சிமிட்டினார்!
முன்பு நான் நினைத்திருந்தேன்
அவர் எப்போதுமே சிரித்ததில்லை என்று
இப்பொழுது ‘ஆம்’ நான் நிஜமாகவே நம்புகிறேன்

0
தளர்ந்த உடலுடன் ஒரு முதியவர்
தன் அம்மாவின் சவப்பெட்டி மேல்
சிவப்பு ‘கார்னேஷன்’ மலர்களை எறிகிறார்
சீமாட்டிகளே சீமான்களே
நீங்கள் கேட்கும் சப்தம் :
மதுவுக்கு அடிமையான ஒரு முதியவர்
தன் அம்மாவின் கல்லறையை
ரிப்பன்களாலும்,
சிவப்பு ‘கார்னேஷன்’ மலர்களாலும்
தாக்குவதை.

0
மதத்துக்காக
விளையாட்டைத் துறந்தேன்
(ஒவ்வொரு ஞாயிறும் நான் பிரார்த்தனைக்குப் போனேன்)
கலைக்காக
மதத்தை விட்டொழித்தேன்
கணிதத்துக்காக
கலையை விட்டேன்
கடைசியில் எனக்கு ஞானம் பிறந்தது
இப்பொழுது நான் யாரோ ஒருவன்
முழுதிலுமோ அல்லது
அதன் பகுதிகளிலோ
எந்த நம்பிக்கையும் வைக்காமல் செல்பவன்.


See English version of this “Something Like That” poem here.

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment