இதமான பாடல்

கண்ணீர் தளும்பும் கோதாவரி
இதயம் வலிக்கும் கதைகளைக்
கடலுக்குச் சொன்னதை
மீண்டும் சொல்ல
கீழைக்காற்றுபோல்
வந்தாய் நீ.

வாழ்வின் தென்றலுக்காய் ஏங்கிய
மரத்தைப்போல் திகைப்புற்று
என் வாயைத் திறந்தேன்
நமக்கிடையே
கண்ணுக்குத் தெரியாத
கை ஏதும் மறிக்கிறதோ?
நமக்குள்ளேயே நாம்
தடை விதித்துக்கொண்டு
ஊமைகளாக மாறிவிட்டோமோ?
உன் தோற்றத்தைத் தவிர்க்க
கண்ணீர் அருவிகளைத் தொண்டைக்குள்
விழுங்கினேன்
நாள் முழுதும் கண்ணீர்
என் தொண்டையைத் துளைத்தது

இப்பொழுது
இந்த இரவில்
கோதாவரியைக் கடல் தன் மடியில் போட்டு
ஆறுதல் கூறும் இந்த இரவில்
இசைத்திடும் ராகங்கள்
பெருமூச்சுகளாய்
அபஸ்வரங்களாகின
ஒடுக்கப்பட்ட
சுருதிப்பெட்டி போன்ற என் இதயத்தில்
இரு கைகள் கொண்டு சுவாசம்.

நினைவில் கிளர்ந்த
இரங்கல் கவிதையால்
என் முகம் முழுவதையும் கழுவினேன்
இப்பொழுது
தொண்டையில் முட்கள் எதுவுமில்லை
கண்களிலும்தான்.
காலத்தின் அடியாழப்பாலத்தில்
நமக்கிடையே நாம்
உரையாட முடியாது
வாயைத்திறந்து

மனதுக்கு இதமான இந்தப் பாடலை
நான் பாடினேன்

இது
ஒரு பறவையாகவோ
அல்லது
மலராகவோ
அல்லது
கிறுக்குப்பிடித்த காற்றாகவோ
உன்னை அடையக்கூடும்

நீ உன் மறுமொழியில்
கனிவைக் காட்டுவாயா?

(தெலுங்கு மூலம் வீ ஆர் )

Advertisements
Posted in Translated poems | Leave a comment

இரவின் தனிமை

இது ஒரு ஒயின் விருந்தில் நடந்தது
நான் மயங்கிக் கிடக்கிறேன்
என்னையறியாமல்
காற்றில் உதிர்ந்த மலர்கள்
என் மடியை நிறைத்துவிட்டன
இன்னமும் தெளியாத போதையுடன்
நான் எழுந்தபோது
பறவைகளெல்லாம்
தங்கள் கூடுகளை அடைந்துவிட்டன
என் தோழர்கள் சிலர் மட்டுமே
அங்கே எஞ்சியிருந்தனர்
நிலவொளியில் தனியாளாய்
ஆற்றின் வழி சென்றேன்.

—-

‘எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சீனக் கவிஞர் ‘லி போ’ (Li Po) வின் ‘The solitude of the night‘ என்கிற கவிதையின் தமிழ் வடிவம். இவர் Yangtze நதி தீரத்தில் திரிவதில் விருப்பம் கொண்டிருந்தார்.

Posted in Translated poems | Tagged , | Leave a comment

பூனை-நிகனோர் பர்ரா

இந்தப் பூனைக்கு வயதாகிக்  கொண்டிருக்கிறது
பல மாதங்களுக்கு முன்னால்
அதனுடைய நிழலே
அதற்கு ஒரு ஆவி போலத் தோன்றியது
அதன் மின்சார மீசை
அனைத்தையும் உணர்ந்து கொள்கிறது:
வண்டு,
ஈ,
தும்பி
ஒவ்வொன்றுக்கும் அதற்குரிய மதிப்பு உண்டு
இப்பொழுதெல்லாம் அது
வெப்பமூட்ட வைத்திருக்கும்
கரிக்கரண்டி அருகில்
நெருங்கியமர்ந்துகொண்டு
நேரத்தைப் போக்குகிறது
நாய் அதனை முகரும் போதும்
அல்லது
எலி அதன் வாலை நெருடும்போதும்
அது கண்டுகொள்வதேயில்லை
பாதி மூடிய அதன் கண்களின் முன்னே
உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
அதன் ஆர்வத்தைத் தூண்டாமலேயே
விவேகம்?
இறைநிலை?
பேரமைதி?
நிச்சயமாக மூன்றும்தான்
ஆனால் பெரும்பாலும்
காலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீணாய்க்  கழிகிறது
வெண்மையும் சாம்பல் நிறமுமான முதுகு
அது ஒரு பூனையெனக் காட்டுகிறது
அதன் இடமோ
நல்லதுக்கும் கெட்டதுக்கும் அப்பால்.

Pussykatten என்கிற ஸ்பானிஷ்  கவிதையின்  தமிழ் வடிவம்.

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

“கடைசி வாழ்த்து” – நிகனோர் பர்ரா

நாம் விரும்புகிறோமோ இல்லையோ
நமக்கு இருப்பது மூன்றே தேர்வுகள்தான்
நேற்று,இன்று, நாளை

மூன்று கூட இல்லை
ஏனெனில்
தத்துவவாதி கூறுவதுபோல்
நேற்று என்பது நேற்றே போனது
அது நம் நினைவில் மட்டுமே இருக்கும் ஒன்று
முன்பே பறிக்கப்பட்டுவிட்ட ரோஜாவில்
அதில் உள்ளதைத்தவிர
மேலும் இதழ்கள் எப்படிக்கிடைக்கும்

ஆட நம்மிடமிருப்பது
இரண்டே சீட்டுக்கள்தான்
ஒன்று இன்று
இன்னொன்று நாளை
இரண்டு கூட இல்லை
ஏனெனில்
இன்று என்பதே இல்லை
இது நன்றாய்த் தெரிந்த உண்மை
விரைவாக அது நகர்வதும்
இளமையைப்போல் அது கரைவதும் மட்டுமே உண்மை

முடிவில் நமக்கு இருப்பதோ
நாளை மட்டுமே
வரப்போகும் அந்த நாளைக்காக
என் கோப்பையை நான் உயர்த்துகிறேன்

நம்மிடமிருப்பது அவ்வளவே!

இக்கவிதையின் (The Last Toast) ஆங்கில வடிவம் இங்கே

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

கல்லறை வாசகம் – நிகனோர் பர்ரா

நடுத்தர உயரம்
குரல்
மென்மையானதும்  இல்லை கனத்ததும்  இல்லை
ஆரம்பப்பள்ளி ஆசிரியருக்கும்
தையற்காரிக்கும் பிறந்த
தலைமகன்
நல்ல உணவில் ஈடுபாடு இருந்தும்
பிறந்ததிலிருந்தே எலும்பும் தோலும்
அழகற்ற   கன்னங்கள்
மிகப் பெரிய காதுகளுடன்
சதுர முகம்
அதில் கண்கள்  சற்றே திறந்துள்ளன
‘முலட்டோ’  இன குத்துச்சண்டை வீரனின் மூக்கு
அதன் கீழ்
‘ஆஸ்டெக்’ சிலையில்  உள்ளதுபோல் வாய்
இவையெல்லாம்
கேலிக்கும் துரோகத்துக்குமிடையே உள்ள
வெளிச்சத்தில் நனைந்தவை
நான் புத்திசாலியுமில்லை முட்டாளுமில்லை
நான் புளிக்காடியும் ஆலிவ் எண்ணெய்யும் சேர்ந்த
ஒரு கலவையாக இருந்தேன்
நான்
தேவதையும் விலங்கும் கலந்த ஒரு ‘ஸாஸேஜ்’.
                                             *********************
குறிப்பு:- 1.   Mulatto is a term used to refer to people born of one white and one black parent.  இவர்கள் தென் அமெரிக்காவில் அதிக அளவில் உள்ளனர்.
2.’ஆஸ்டெக்’ : மத்திய மெக்சிகோவில் வாழும் பல்வேறு இன  மக்கள்
3.’ஸாஸேஜ்’ :  விலங்கின் குடலில் அல்லது செயற்கைப் பொருளில் இறைச்சி அடைக்கப்பட்ட தின்பண்டம்.
——-
இக்கவிதையின் ஆங்கில வடிவம் இங்கே
Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

உயிர்த்தெழுதல் – நிகனோர் பர்ரா

ஒருமுறை
நியூயார்க் நகரப் பூங்கா ஒன்றில்
புறா ஒன்று என் காலடியில் உயிர்விட வந்தது
சில வினாடிகள் மரண வேதனை
பின்னர் அதன் உயிர் பிரிந்தது
ஆனால்
யாருமே நம்ப மாட்டார்கள்
அது உடனே மீண்டும் உயிர்பெற்று எழுந்தது என்று
எதிர்வினையாற்ற எனக்கு நேரமே கொடுக்காமல்
பறந்து விட்டது அது
ஏதோ அது சாகவே இல்லைபோல்
அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்களுக்கிடையே
வளைந்து வளைந்து அது பறப்பதைப் பார்த்தேன்
நான்
பல விஷயங்களைப் பற்றிச் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தேன்
அது ஒரு இலையுதிர்கால நாள்
ஆனால்
அது வசந்தகாலத்தைப்போல் தோற்றமளித்தது.


Original poem – Resurrection by Nicanor parra

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

சமாதான வழியை நான் நம்புவதில்லை – நிகனோர் பர்ரா

சமாதான வழியை நான் நம்புவதில்லை

வன்முறையில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை
நான் வேறு எதையாவது நம்ப விரும்புகிறேன்
ஆனால்
நம்புவது என்பது கடவுளை நம்புவது என
நான் எண்ணவில்லை
நான் செய்கின்ற ஒன்று
தோளசைவில் என் வெறுப்பைக் காட்டுவதுதான்
என் வெளிப்படைத் தன்மைக்காக
என்னை மன்னியுங்கள்
பால் வீதியைக்கூட நான் நம்புவதில்லை.


இக்கவிதையின் ஆங்கில வடிவம் (I don’t believe in the paceful wayஇங்கே

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment