அம்மாவுக்கு ஒரு கடிதம் – ஹொரேஸ் அய்ல்ஸ் (Horace Iles)

முதல் உலகப்போர் (1914-18) முடிந்து நூறாண்டுகளாகிவிட்டன. இந்தப்போரில் 1,00,000 டன் ரசாயன ஆயுதங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 90 லட்சம் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். காயமடைந்தவர்கள் 2 கோடிக்குமேல். 50 லட்சம் குடிமக்கள் நோயினாலும், பட்டினியாலும், இறந்தனர். உலகம் இதிலிருந்து பாடம் கற்காமல் இரண்டாவது உலகப்போரிலும் ஈடுபட்டு பெருத்த அழிவைச்சந்தித்தது. இன்றுவரை உலகப்போர் என்று ஒன்று நடக்கவில்லையே தவிர உலகமெங்கும் பல நாடுகளில் ஆங்காங்கே போர் நடந்த வண்ணம்தான் உள்ளது.

ஹொரேஸ் அய்ல்ஸ் என்கிற 14 வயது சிறுவன் இங்கிலாந்தின் மேற்கு யார்க்க்ஷயர் தரைப்படையின் 15 வது படையணியில் சேர்ந்து இப்போரில் ஈடுபட்டவன். Battle of Somme (France) ல் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கும்போது 1916 ஜுலை 1 ந்தேதி கொல்லப்படுகிறான். இவன் இறந்த விவரம் இவனது குடும்பத்தாருக்கு 11 நாட்களுக்குப் பிறகுதான் தெரியவருகிறது. முதல் உலகப்போரில் சண்டையிட்ட மிக இளமையான சிப்பாய் இவன்தான். இங்கிலாந்தின் மேற்கு யார்க்க்ஷயரில் உள்ள லீட்ஸ் நகரத்தில் வசித்த தன் அம்மாவுக்கு போர்முனையிலிருந்து 1916 ஏப்ரல் 30 ம் நாள் அவன் எழுதிய கடிதத்தின் தமிழாக்கம்…………

இரவு 7.45
ஏப்ரல் 30, 1916
ஸேர், சோம், பிரான்ஸ்.

என் பிரிய அம்மா,

நான் எங்கிருந்து எழுதுகிறேன் என யூகிக்க முடிகிறதா உன்னால்? ம். கண்டுபிடி. நான் பிரான்ஸில் இருக்கிறேன் அம்மா. பிரான்ஸ். ஒரு நாளேனும் பிரிட்டனை விட்டு வெளியே செல்வதைப்பற்றி நான் நினைத்ததேயில்லை. அதுவும் பிரான்ஸுக்கு. கற்பனை செய்துபார் அம்மா. மிகச்சிறிய ஊரான உட்ஹவுசிலிருந்து ஒரு சிறுவன். அவன் இப்போது பிரான்ஸில்.

ஓராண்டுக்கு முன்னால் உன்னிடம் கூடச்சொல்லாமல் நான் மஹா யுத்தத்தில் சண்டையிட சேர்ந்தது குறித்து இன்னமும் நீ என்மீது கடுங்கோபத்தில் இருப்பாய் என்று எனக்குத்தெரியும். ஆனால் அம்மா நான் ஏற்கனவே பள்ளிப்படிப்பை விட்டுவிட்டு ஓராண்டுக்காலமாக கொல்லனின் உதவியாளாய் இருந்தேன். ‘லீட்ஸ் பால்ஸ்’ டிராம் வண்டி வந்து பட்டாளத்திற்கு ஆள் சேர்க்க அழைப்பு விடுத்தபோது என்னை என்னால் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியவில்லை. நான் அதைச் செய்யவேண்டி இருந்தது. மேலும் அப்பா ஒரு சிப்பாய். நான் அவரைப்போல் இருப்பதாய் எண்ணுகிறேன். அம்மா நான் எனது அரசருக்காகவும் எனது நாட்டுக்காகவும் சண்டையிட விரும்புகிறேன்.

அம்மா. இந்தப் போர் நீயும் நானும் கற்பனை செய்ய முடியாத அளவுக்குப் பெரிய போர். அப்பா சண்டையிட்ட போரை விட பெரியது என நினைக்கிறேன். இந்தப் போர் 1914 கிறிஸ்துமஸுக்குள் முடிந்துவிடும் என்று அதிகாரிகள் சொன்னார்கள். (பிரிட்டனும் ஜெர்மனியும் கிறிஸ்துமஸுக்கு முதல்நாளில் இடைக்கால போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு ஒரு கால் பந்து போட்டி நடத்தியதாகக்கூட கேள்விப்பட்டேன். அதில் ஜெர்மனி ஜெயித்தது) ஆனால் முடியவில்லை. முடியவேயில்லை. எவ்வளவு காலம் இது நீடிக்கும் என தெரியாது என்கிறார்கள் அதிகாரிகள். மாதங்கள் ஆகலாம். ஆண்டுகளும் ஆகலாம்.

ஒரு செர்பிய ஆள், ஆர்ச் டியூக் பிரான்சிஸ் பெர்டினாண்டை துப்பாக்கியால் சுட்டுக்கொன்றதில் ஆரம்பித்தது இந்தப்போர். நான் இங்குள்ள மற்ற சிப்பாய்களுடன் பேசி பல விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்கிறேன். காவ்ரிலோ ப்ரின்சிப் என்கிற இந்த ஆள் ஆஸ்திரிய ஹங்கேரியின் ஆர்ச் ட்யூக்கை சாரயோவா என்னுமிடத்தில் 1914 ஜூன் 28 அன்று சுட்டுக்கொன்றுவிட்டான். சாரயோவா போஸ்னியாவில் உள்ளது. அந்த இடம் எங்கிருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியாது. ஐரோப்பாவில் எங்கோ இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

எனவே ஆஸ்திரியா-ஹங்கேரி செர்பியா மீது போர் அறிவித்து. ஜெர்மனியை நண்பனாக்கிக் கொண்டது. (இங்கு நான் சிலவற்றை எழுதாமல் விடுகிறேன். எனக்குத்தெரியும் அது ஒன்றும் அத்தனை சிறிய விஷயமில்லை) பிறகு நமது நாடு பிரான்ஸுடன் சேர்ந்துகொண்டது. அதன்பின் வெகுவிரைவில் மொத்த உலகமும் போரில் குதித்து ஏதாவது ஒரு பக்கத்தில் சேர்ந்து சண்டையிட்டது. நேச நாடுகள் ஒன்று சேர்ந்தன. கிரேட் பிரிட்டன் பிரான்ஸ் மற்றும் ரஷ்யப்பேரரசு ஒரு பக்கம் (இத்துடன் ஜப்பான், பெல்ஜியம், செர்பியா மற்றும் ரொமேனியா ஆகிய நாடுகள் சேர்ந்து கொண்டன) ஜெர்மனி மற்றும் ஆஸ்திரியா ஹங்கேரி மறுபக்கம். (இத்துடன் ஆட்டோமான் பேரரசு மற்றும் பல்கேரியா சேர்ந்து கொண்டன).

நான் சொல்கிறேன். இது பைத்தியக்காரத்தனம். ஆனால் பயங்கரமானதும் கூட. நாங்கள் நெடுங்குழிகளிலிருந்து போரிடவேண்டும். இந்த நெடுங்குழிகளில் இரண்டடி தண்ணீர் இருக்கும். இந்தத் தண்ணீர் கலங்கலாகவும் நாற்றமெடுத்தும் இருக்கும். இந்த நெடுங்குழிகளில் ஒன்று பெல்ஜியக் கடற்கரையிலிருந்து சுவிஸ் எல்லை வரை சுமார் 400 மைல் நீளம் கொண்டது என்கிறார்கள். எதிரிகளைக் குழப்புவதற்காக இந்த நெடுங்குழிகள் இடது கோணத்தில் கோணல் மாணலாக வெட்டப்பட்டு அதன் வழியாக உணவும் மருந்துகளும் கொண்டு செல்லப்படும். இந்த நெடுங்குழிகளில் ஒவ்வொரு நான்கு அங்குலத்திற்கும் ஒரு சிப்பாய் இருப்பார். போர்க்களத்தில் காயமடைந்த சிப்பாய்களை இழுத்துவர நாங்கள் நாய்கள்கூட வைத்திருக்கிறோம். நாய்கள் அவைகளின் வாயால் கயிறு மூலம் கவ்வி அவர்களை இழுத்து வரும். எங்கு பார்த்தாலும் ரத்தக்களரிதான்.

நாங்கள் யந்திரத்துப்பாக்கிகள்,பீரங்கி வண்டி, ரசாயன ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகிறோம். ஒரு நிமிடத்தில் 15 முறை சுடக்கூடிய துப்பாக்கிகளை நான் பார்த்ததேயில்லை. இவைகள் ‘மான்ஸ்’ போர்க்களத்தில் உபயோகிக்கப்பட்டவை. இருப்பினும் எங்கள் எல்லோராலும் அதை உபயோகிக்க முடியாது. என்னிடம் ஒரு ‘லீ என்பீல்டு’ துப்பாக்கி உள்ளது. அதில் பத்து தோட்டாக்கள் வைக்கும் உறை உண்டு. அதைக் கொண்டு என்னால் ஒரு நிமிடத்தில் நன்றாகக்குறி பார்த்து பன்னிரண்டு முறை சுடமுடியும்.

மற்ற நாடுகளிலிருந்து வந்துள்ள சிப்பாய்களோடு சேர்ந்து போரிடுகிறோம். உதாரணத்துக்கு இந்தியா. நான் தலைப்பாகை அணிந்த சீக்கிய சிப்பாய் ஒருவரைச் சந்தித்தேன். பாரிஸ் நகரம் ஒரு சொர்க்கம். ஆனால் ரொட்டிதான் வெளியே தீய்ந்து உள்ளே வேகாமல் மிக மட்டமாக உள்ளது. என்றார் அவர். அவர்கள் துணிவு மிக்க வீரர்கள். எல்லோருமே சண்டையிடுவதால் அவர்கள் அறிவார்கள் இது பயங்கர போர் என்று. கால் ஊனமுற்றோர் தவிர ஒருவர் கூட முழுசாய் பஞ்சாப் போய் சேர முடியாது என்கிறார் எனது சீக்கிய நண்பர்.

அவர் தன் நாட்டுக்கு நலமாகப் போய்ச்சேர்வார் என நான் நம்புகிறேன்.

கடற்போரிலும் எதுவும் சுலபமில்லை. அம்மா, உனக்கு நினைவிருக்கிறதா ஆர் எம் எஸ் லூசிடானியா ஜெர்மனியின் யு -படகால் வீழ்த்தப்பட்டது? அதனால் 1198 குடிமக்கள் இறந்துபோனார்கள்.

எனது சகோதரி ஃப்லாரீ பட்டாளத்தில் என்னைச் சேரவேண்டாமென்று சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள் ஆனால் இந்த யுத்தம் நம்மைச் சிக்க வைத்துவிட்டது. சான்டேஸ் என்று அழைக்கப்படுபவர் 1915ல் பட்டாளத்தில் சேர்ந்தது உங்களுக்குத்தெரியுமா அம்மா? அவர் ஒரு பெண். எழுத்தாளர் ருட்யார்ட் கிப்ளிங்கை நினைவிருக்கிறதா உங்களுக்கு? சரி. அவர் மகன் (Battle of Loos) ‘லூஸ்’ போரில் பங்கேற்று இறந்துவிட்டான் என்று கேள்விப்பட்டேன்.

இந்தப் போரில் நான் எனது சிறிய பங்கை ஆற்றத்தான் வேண்டும். இல்லையேல் பெண்கள் என்னிடம் வெள்ளைச் சிறகினைக் கொடுத்துக் கோழையெனக் கூறுவார்கள். அரசாங்கம் விரைவிலேயே ஒவ்வொருவரையும் போரில் பங்காற்ற வைக்கப்போகிறது. நல்லது. நான் ஏற்கனவே போரில் ஈடுபட்டுவிட்டேன். உலகெங்கிலும் உள்ள சிப்பாய்கள் இதே நிலையில்தான் இருக்கிறார்கள். நமது வீரதீரத்தைக்காட்ட இது ஒரு வாய்ப்பு.

ஒருவேளை நான் வீட்டுக்கு வரலாம் அல்லது வராமலும் போகலாம். ஆனால் நான் எனது கடமையைச் செய்யப்போகிறேன். என்னையெண்ணி நீ பெருமிதங்கொள்வாய் என எண்ணுகிறேன்.

என்றும் உன் மகன்,

ஹொரேஸ் அய்ல்ஸ்.

பி.கு;-யாராவது ஒருவர் என்னைப்பற்றி வரலாற்றுப்புத்தகங்களில் எழுதுவதை நான் விரும்புகிறேன். அப்படிச்செய்தால் நன்றாகயிருக்குமில்லையா?.


English version of this letter – here

Blog post on Horace Iles – here

 

Advertisements
Posted in Other Translations | Tagged | Leave a comment

கிராமத்து நாத்திகன்

Edgar Lee Masters


எட்கார் லீ மாஸ்டர்ஸ் (Edgar Lee Masters)

(1868–1950)

அமெரிக்க இலக்கியத்தில் எட்காரின் இடம் 1915ல் வெளியான அவரது Spoon River தொகுப்பு மூலம் நிலை பெற்றது. இத்தொகுப்பில் சிறு நாடகத் தனிமொழிகள் கல்லறையிலிருந்து பேசுவதுபோல் அமைந்திருக்கும். அத்தொகுப்பிலிருந்து ‘ The Village Atheist’ என்கிற கவிதை எளிய தமிழில்……..


கிராமத்து நாத்திகன்
…….

நீங்களெல்லாம்
ஆன்மாவின் அழியாத்தன்மை பற்றி
விவாதம் செய்பவர்கள்
இங்கிருக்கும் நான்
கிராமத்து நாத்திகன்
வாயாடி
சச்சரவு செய்பவன்
கொள்கைகளை ஏற்க மறுப்பவர்களின்
விவாதங்களை நன்கு அறிந்தவன்
ஆனால்
தொடர்ந்து உடல்நலமின்றி
கடுமையாக இருமிக் கொண்டிருந்தபோதும்
உபநிடதங்களையும்
யேசுவைப்பற்றிய கவிதைகளையும் படித்தேன்.
அவை
நம்பிக்கை ஒளியூட்டின
அவை தந்த வெளிச்சம்
உள்ளுணர்வை உணரச்செய்தது
அழியா நிலை பெறும் ஆவலைத்தூண்டியது
பெரு நிழல் ஒன்று
என்னை இருண்ட குகைகளினூடே
வேகமாய் வழிநடத்தியபோதும்
அணைக்கமுடியவில்லை அந்த ஒளியை.
புலன்களின் வழி வாழ்பவர்களே
புலன்களின் வழி சிந்திப்பவர்களே
நான் சொல்வதைக் கவனியுங்கள்
அழியாத்தன்மை என்பது ஒரு வரமல்ல
அழியாத்தன்மை பெறுவது ஒரு சாதனை
உறுதி குலையா முயற்சியால் மட்டுமே
அடைய முடியும் அழியாப் பெருநிலை.

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

நாய் ஒன்று இறந்துவிட்டது – பாப்லோ நெருடா

எனது நாய் இறந்துவிட்டது
அதை நான் தோட்டத்தில்
துருப்பிடித்த பழைய இயந்திரத்தருகே
புதைத்துவிட்டேன்

என்றாவது ஒருநாள் நானும் அதே இடத்தில்
அதனுடன் சேர்ந்துகொள்வேன்
ஆனால் அது இப்பொழுது
தன் அடர்ந்த முடியுடனும்
கெட்ட பழக்கங்களுடனும்
ஈரமான மூக்குடனும் போய்விட்டது
நான் ஒரு பொருள்முதல்வாதி
நான் நம்பியதேயில்லை
எந்த ஒரு மனிதனுக்கும்
வானத்தில் சொர்க்கம் உறுதியளிக்கப்பட்டிருப்பதாக
ஒரு சொர்க்கத்தை நான் நம்புகிறேன்
ஒருபோதும் அதில் நான் நுழையமாட்டேன்
ஆம் எல்லா நாய்களுக்குமான சொர்க்கத்தை நான் நம்புகிறேன்
அங்கு என் நாய் எனது வரவுக்காகக் காத்திருக்கும்
நட்புடன் தன் விசிறி வாலை ஆட்டிக்கொண்டு.

ஆ, எப்போதுமே பணிந்துபோகாத
ஒரு துணையை இழந்ததன் துயரத்தை
இங்கே இந்த பூமியில் நான் பேச மாட்டேன் .
என்னுடன் அதன் தோழமை
தன் ஆளுமையை அடக்கிய
முள்ளம்பன்றியின் தோழமை போன்றது
நட்சத்திரத்தின் தோழமை அது
தனித்து நிற்பது
தேவைப்படுவதற்கு மேல் கொடுக்காத நெருக்கம்
மிகைப்படுத்தல் எதுவுமின்றி
முழுதுமாக அதன் முடியோ அல்லது சொறியோ
என் ஆடைகள் மேல் படும்படி
எப்போதும் அது ஏறியதில்லை
பாலுணர்வில் தோய்ந்த மற்ற நாய்களைப்போல்
என் முட்டியில் எப்போதும் அது உரசியதில்லை.

இல்லை என்னுடைய நாய் என்னைக் கூர்ந்து பார்க்கும்
என் தேவைக்கேற்ப என்மேல் கவனம் காட்டும்
பயனற்ற என் போன்றவன் புரிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு
கவனம் காட்டும்
ஒரு நாயாய் அது நேரத்தை வீணாக்குகிறது
ஆனால்
என் கண்களைவிட களங்கமற்ற அதன் கண்களால்
என்னைப் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கும்
எனக்கு மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்ட அப்பார்வையால்
எப்போதும் என் பக்கத்தில்
தொல்லை ஏதும் தராமல்
எதுவுமே கேட்காமல்
இனிய நிறைந்த வாழ்க்கை அதனுடையது

ஆ, எத்தனையோமுறை அதன் வாலின்மேல் ஆசைப்பட்டிருக்கிறேன்
ஐலா நெக்ராவின்
குளிர்காலத்தனிமையில் ….
(அங்கே வானத்தை நிறைத்தன வலசைப்பறவைகள்)
அதன் கடற்கரைகளில் சேர்ந்து நடந்தபோது….
கடலின் அசைவு தந்த மின்விசையால்
எனது முடியடர்ந்த நாய் துள்ளிக்குதிக்கையில்;
திரிகின்ற என் நாய்
தன் பொன்னிற வாலை உயர்த்தி மோப்பம் பிடிக்கிறது
கடலின் திவலையோடு நேருக்குநேராய்

மகிழ்ச்சி,மகிழ்ச்சி,மகிழ்ச்சி
நாய்கள் மட்டுமே அறியும்
அவற்றின் நாணமற்றதன்மை தந்த சுதந்திரத்தில்
எப்படி மகிழ்ச்சியாய் இருப்பதென்று

இறந்து விட்ட என் நாய்க்கு
பிரியா விடைகள் ஏதுமில்லை
இப்போதும் எப்போதுமே
நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர்
பொய்யாய் நடந்துகொண்டதில்லை

இப்போது அது இறந்துவிட்டது
நான் அதைப் புதைத்துவிட்டேன்
அவ்வளவுதான்.

பாப்லோ  நெருடா (1904-1973)


A dog has died‘  என்கிற பாப்லோ நெருடாவின் கவிதையின் தமிழ் வடிவம். Isla Negra மத்திய சிலியில் உள்ள ஒரு கடற்கரைப் பகுதி.இங்கு பாப்லோ நெருடா 1939 முதல் 1973 வரை.வசித்துள்ளார்.

Image courtesy  – https://dogwithblog.in/pablo-neruda-dog-poem/

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

இதமான பாடல்

கண்ணீர் தளும்பும் கோதாவரி
இதயம் வலிக்கும் கதைகளைக்
கடலுக்குச் சொன்னதை
மீண்டும் சொல்ல
கீழைக்காற்றுபோல்
வந்தாய் நீ.

வாழ்வின் தென்றலுக்காய் ஏங்கிய
மரத்தைப்போல் திகைப்புற்று
என் வாயைத் திறந்தேன்
நமக்கிடையே
கண்ணுக்குத் தெரியாத
கை ஏதும் மறிக்கிறதோ?
நமக்குள்ளேயே நாம்
தடை விதித்துக்கொண்டு
ஊமைகளாக மாறிவிட்டோமோ?
உன் தோற்றத்தைத் தவிர்க்க
கண்ணீர் அருவிகளைத் தொண்டைக்குள்
விழுங்கினேன்
நாள் முழுதும் கண்ணீர்
என் தொண்டையைத் துளைத்தது

இப்பொழுது
இந்த இரவில்
கோதாவரியைக் கடல் தன் மடியில் போட்டு
ஆறுதல் கூறும் இந்த இரவில்
இசைத்திடும் ராகங்கள்
பெருமூச்சுகளாய்
அபஸ்வரங்களாகின
ஒடுக்கப்பட்ட
சுருதிப்பெட்டி போன்ற என் இதயத்தில்
இரு கைகள் கொண்டு சுவாசம்.

நினைவில் கிளர்ந்த
இரங்கல் கவிதையால்
என் முகம் முழுவதையும் கழுவினேன்
இப்பொழுது
தொண்டையில் முட்கள் எதுவுமில்லை
கண்களிலும்தான்.
காலத்தின் அடியாழப்பாலத்தில்
நமக்கிடையே நாம்
உரையாட முடியாது
வாயைத்திறந்து

மனதுக்கு இதமான இந்தப் பாடலை
நான் பாடினேன்

இது
ஒரு பறவையாகவோ
அல்லது
மலராகவோ
அல்லது
கிறுக்குப்பிடித்த காற்றாகவோ
உன்னை அடையக்கூடும்

நீ உன் மறுமொழியில்
கனிவைக் காட்டுவாயா?

(தெலுங்கு மூலம் வீ ஆர் )

Posted in Translated poems | Leave a comment

இரவின் தனிமை

இது ஒரு ஒயின் விருந்தில் நடந்தது
நான் மயங்கிக் கிடக்கிறேன்
என்னையறியாமல்
காற்றில் உதிர்ந்த மலர்கள்
என் மடியை நிறைத்துவிட்டன
இன்னமும் தெளியாத போதையுடன்
நான் எழுந்தபோது
பறவைகளெல்லாம்
தங்கள் கூடுகளை அடைந்துவிட்டன
என் தோழர்கள் சிலர் மட்டுமே
அங்கே எஞ்சியிருந்தனர்
நிலவொளியில் தனியாளாய்
ஆற்றின் வழி சென்றேன்.

—-

‘எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சீனக் கவிஞர் ‘லி போ’ (Li Po) வின் ‘The solitude of the night‘ என்கிற கவிதையின் தமிழ் வடிவம். இவர் Yangtze நதி தீரத்தில் திரிவதில் விருப்பம் கொண்டிருந்தார்.

Posted in Translated poems | Tagged , | Leave a comment

பூனை-நிகனோர் பர்ரா

இந்தப் பூனைக்கு வயதாகிக்  கொண்டிருக்கிறது
பல மாதங்களுக்கு முன்னால்
அதனுடைய நிழலே
அதற்கு ஒரு ஆவி போலத் தோன்றியது
அதன் மின்சார மீசை
அனைத்தையும் உணர்ந்து கொள்கிறது:
வண்டு,
ஈ,
தும்பி
ஒவ்வொன்றுக்கும் அதற்குரிய மதிப்பு உண்டு
இப்பொழுதெல்லாம் அது
வெப்பமூட்ட வைத்திருக்கும்
கரிக்கரண்டி அருகில்
நெருங்கியமர்ந்துகொண்டு
நேரத்தைப் போக்குகிறது
நாய் அதனை முகரும் போதும்
அல்லது
எலி அதன் வாலை நெருடும்போதும்
அது கண்டுகொள்வதேயில்லை
பாதி மூடிய அதன் கண்களின் முன்னே
உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது
அதன் ஆர்வத்தைத் தூண்டாமலேயே
விவேகம்?
இறைநிலை?
பேரமைதி?
நிச்சயமாக மூன்றும்தான்
ஆனால் பெரும்பாலும்
காலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீணாய்க்  கழிகிறது
வெண்மையும் சாம்பல் நிறமுமான முதுகு
அது ஒரு பூனையெனக் காட்டுகிறது
அதன் இடமோ
நல்லதுக்கும் கெட்டதுக்கும் அப்பால்.

Pussykatten என்கிற ஸ்பானிஷ்  கவிதையின்  தமிழ் வடிவம்.

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment

“கடைசி வாழ்த்து” – நிகனோர் பர்ரா

நாம் விரும்புகிறோமோ இல்லையோ
நமக்கு இருப்பது மூன்றே தேர்வுகள்தான்
நேற்று,இன்று, நாளை

மூன்று கூட இல்லை
ஏனெனில்
தத்துவவாதி கூறுவதுபோல்
நேற்று என்பது நேற்றே போனது
அது நம் நினைவில் மட்டுமே இருக்கும் ஒன்று
முன்பே பறிக்கப்பட்டுவிட்ட ரோஜாவில்
அதில் உள்ளதைத்தவிர
மேலும் இதழ்கள் எப்படிக்கிடைக்கும்

ஆட நம்மிடமிருப்பது
இரண்டே சீட்டுக்கள்தான்
ஒன்று இன்று
இன்னொன்று நாளை
இரண்டு கூட இல்லை
ஏனெனில்
இன்று என்பதே இல்லை
இது நன்றாய்த் தெரிந்த உண்மை
விரைவாக அது நகர்வதும்
இளமையைப்போல் அது கரைவதும் மட்டுமே உண்மை

முடிவில் நமக்கு இருப்பதோ
நாளை மட்டுமே
வரப்போகும் அந்த நாளைக்காக
என் கோப்பையை நான் உயர்த்துகிறேன்

நம்மிடமிருப்பது அவ்வளவே!

இக்கவிதையின் (The Last Toast) ஆங்கில வடிவம் இங்கே

Posted in Translated poems | Tagged | Leave a comment